Club- en RSB-competitie (24/2 en 20/2)

18e ronde clubcompetitie

In de 18e ronde van de clubcompetitie weer twee duels tussen titelkandidaten. Frank Visser zette Arie Macdaniël fors onder druk. Die vond echter steeds de juiste zetten om aan nadeel te ontsnappen. Eindresultaat hier uiteindelijk remise. Daarnaast een langdurig, bijna tot middernacht, treffen tussen de twee andere titelkandidaten, Wim Mulder tegen Frank van de Pavoordt. In een door Frank scherp opgezette partij ging het initiatief naar Wim die een sterke aanvalsstelling op het bord kreeg. Hij vond echter geen goed winstplan en sneuvelde door stukverlies bij een tegenaanval. Een vlotte winst was er voor een aanvallende Crelis Molenaar tegen een verdedigende Mick van den Berg. Met een door Mick onderschatte koningsaanval werd de winst binnengehaald. Winst was er eveneens voor Frans Dubois die, na stukwinst, tegenstander Peter Vink van het bord schoof. Teus Boere kreeg tegen Jan Blok een pionneneindspel met pluspion en paard tegen loper op het bord. Dat eindigde in remise. Daarmee kwam Jan goed weg want achteraf bleek het paard beduidend sterker dan gedacht. Wisselende kansen bij Hans Verduijn tegen Sjaak in ’t Veld. Aanvankelijk een kwaliteit voorsprong voor Hans maar die schade wist Sjaak te herstellen. Met een actieve dame plus opmarcherende pion wist hij vervolgens ook nog de winst te pakken. Een scherp duel met wisselende kansen bij Nanne Uitenbroek tegen Leen Boonstra. Het slotakkoord was voor Leen die met de opmars van pion plus dame de winst binnenhaalde.

Na een 7-2 winst in een inhaalwedstrijd tegen Aad van der Meer veroverde Rik Wortman de leiding in het toernooi om de Zilveren Dame. Voor Aad bleef het bij een remise in de uurpartij.

De Hoeksche Waard 2 - De IJssel

Frank vd P had zijn bus weer geheel volgeladen en Frank V, in zijn uppie vanuit R’dam, trof het zevental in het cafégedeelte van de Sporthal te Numansdorp.
De avond ging voortvarend van start: om 9.00 scoorde Nick met de zwarte stukken voor ons op bord 4 het eerste punt. Schermutselingen in de opening leverde zwart een mooie centrumpion op tegen de pion op h7 waar de loper met schaak had ingeslagen. Wit had voor lange rochade gekozen en zwart voor kort en na genoemde ruil ontstond een scherpe stelling waar de zwarte koning weinig te vrezen had, maar de witte des te meer. Bij onnauwkeurige verdediging kon wit op zet 17 al opgeven. Bij Sjaak was de volgende beslissing. Met wit voerde hij conform zijn stijl snel de zetten uit. Bij een eindspel D-T-P tegen D-T-L. verloor hij een pion, maar verzuimde zwarts toren te winnen, toen die niet oplette. Toen ook zijn loper verloren ging was het over: stand 1-1.
Gerard, met wit, op bord 5 bracht een middenspel op het bord met paard dat binnengedrongen was op d6. Ondersteund door een pion, zijn 2e paard en de toren op d1. Zwart keek daar tegen aan met kwaliteit voorsprong tegen 1 pion extra voor wit. Die stelling was nog redelijk gesloten, dus dat zou gunstig kunnen zijn voor Gerards paarden. Zwart wist evenwel de positie van d6 goed te ondermijnen en het leidde na een beperkt aantal zetten tot groot materiaalverlies en de stand 2-1 in ons nadeel. Vervolgens bracht Crelis de stand op 2,5-1,5. Dat was niet nodig, want hij leek winnend voordeel te hebben. Een misrekening van zijn tegenstander, die dacht een stuk te veroveren leidde tot pionwinst voor Crelis. Na een Hollandse verdediging lag zwarts koningsstelling open. Crelis beheerste met Lb2 de lange diagonaal tegenover een kreupele witveldige loper op e6. Dames afruilen was een slecht idee, als hij ook die op de diagonaal a1-h8 gebracht had kunnen worden, dan leek mij zwarts verdediging kansloos. Nu hield hij weliswaar een pion voorsprong in het eindspel, maar met ongelijke lopers was dat onvoldoende voor de winst.
Frans kreeg een redelijk actieve stelling met zwart waarbij beide partijen de baas over een open lijn waren. Met goed spel kwam het tot pionwinst, maar Frans vond het wel mooi en was tevreden met remise. Neal speelde weer eens lekker avontuurlijk. Tegengestelde rochade, waarbij zijn tegenstander met open g-lijn tegen de koning op g8 nooit tot aanval kwam. Neal evenwel bracht al zijn stukken naar wits koning op c1. Offerde hier en daar wat, wat niet aangenomen kon worden en zijn winst bracht de teams op: 3-3.
Frank V, ondergetekende, speelde een degelijke partij. Een vrij simpele dreiging op kwaliteitswinst leverde een mooie centrumpion op. Na een Siciliaanse opening waarvan zijn tegenstander met wit niet veel leek te begrijpen. Zonder haast en een veel betere pionnenstructuur was het wachten tot wit in de fout zou gaan. Een wanhoopsaanval bracht alleen zijn eigen koning in gevaar. Toen het er droef uitzag, maar nog steeds een vol bord met stukken wierp hij de handdoek in de ring en kwamen we voor met 4-3.
Tot slot de laatste partij, die ongeveer tot het laatste houtje uitgevochten werd. Frank vd P had een prima middenspel en een solide stelling tegen zwart van wie de koning wat tochtig stond. Koos toen voor een afwikkeling met pionwinst en ieder nog T + witveldige loper. Een pion in de plus is niet altijd een gewonnen partij, de tegenstander van Frank speelde en verdedigde zich goed. Nadat alleen Frank nog speelde en de tussenstand 4 – 3 in ons voordeel was volstond een remise. Zijn tegenstander moest dus doorspelen om een gelijkspel af te dwingen. Uiteindelijk werd er veel geruild en was remise niet te vermeiden. Hiermee haalde De IJssel zijn tweede winst van dit seizoen binnen. (Frank, Frank, Nick)

Hoeksewaard 2	1714	˗	De IJssel	1791		3½	˗	4½
Johan de Moor	1755	˗	Frank vd Pavoordt	1909		½	˗	½
Cees vd Berg	1739	˗	Frank Visser	1869		0	˗	1
Frans Op de Beek	1693	˗	Crelis Molenaar	1795		½	˗	½
Joost Hartog	1853	˗	Nick McPherson	1846		0	˗	1
Hans Brussaard	1691	˗	Gerard vd Wouden	1776		1	˗	0
Jan-Paul Doolaard	0	˗	Neal Twigt	1760		0	˗	1
Marius vd Griend	1553	˗	Sjaak in 't Veld	1747		1	˗	0
Niels de Wit	0	˗	Frans Dubois	1626		½	˗	½